Әуезхан Қодар. Жоқ Арудың ізімен

Ұмыту шымылдығы Түннен де тылсым. Ол, тіпті, жұлдыздан да ада. Оның тас қараңғылығы Қағба тасынан да басым. Ол сенің мәңгі қамқоршың және қарауылың… Бұл зынданда сен қандай жалғызсың? Тек көзің бар сенде, әттең, пайдасыз? Тек ерінің бар… сүйісу дағдысын ұмытқан, […]

Подробнее

Сергей Есенин. Аударған Әуезхан Қодар

Өзгелер сені тұтынып, Түгессін, сүйем өзіңді. Шашыңның әппақ түтінін, Күзгі мұң тұнған көзіңді. Уа, күз кезі, ол маған Қымбат-ау жаз бен жастықтан. Сен қиял өңде болмаған, Жаралған мұң мен мастықтан. Жүрегім шындық бүкпеген, Сондықтан айтам жын молға: «Қоштасам бұзықтықпенен, Сонша […]

Подробнее

Асылбек Ихсан. АСФАЛЬТТАҒЫ ҰЛУ. ПОВЕСТЬ

Сәкен Сейітұлы қақпаға жақындағанда ағаш үйшіктің терезесінен күзетші жігіттің жүзі көрінген бойда-ақ қақпа түбіндегі қаңылтыр қобдиша ыңылдап қоя берді де, темір шыбықтар шырмауықша өрілген ауыр шойын есік «Мархабат, тақсыр!» дегендей жеңіл сырғып ашыла бастады. Үйшіктен лып етіп шыға келген жас […]

Подробнее