Алена Бакаева. Прейскурант: Расценки на боль

Сердце
А она красива. Аккуратные бедра, приятно крутой изгиб талии, гладкая спина. Он представляет, как это ощущается под ладонью. Тепло. Мягко. И уже так хочется коснуться ее губами. В той ложбинке, где спина переходит в попку. Оттянуть пальцем кружевное белье и языком провести до щелки, разделяющей две половинки. А потом развернуть ее лицом и прижать так, чтоб почувствовать все ее линии. Всю ее целиком. Она такая соблазнительная в этих кружевах!
И вот она стоит перед зеркалом спиной к нему, совсем рядом, — бери. Он тянется к ней, но она строго отводит его руку. Ее нельзя трогать, когда она красится. Это правило. Вообще у нее очень много правил. Нельзя залезать языком к ней в рот при поцелуе. Нельзя прикасаться к ней, когда у нее критические дни или болит голова. Нельзя громко разговаривать, нельзя отвлекать ее, когда она смотрит телевизор. Не называть ее женой при ее друзьях. Ни в коем случае нельзя требовать. Только просить. И нельзя спрашивать, куда она пошла. Поэтому он, привалившись к косяку, молча смотрит, как она одевается. Натягивает на тонкие трусики до невозможности узкую юбку. Поворачивается к шкатулочке с золотом и выуживает из нее витой кулон на длинной цепочке. Он сам подарил ей это украшение на двадцатитрехлетие в прошлом году. Надевает, и кулончик который удобно устраивается прямо в ложбинке стиснутых бюстгальтером грудок.

Продолжить чтение

Маралтай РАЙЫМБЕК. Рухың енді айналады мәтінге…

Бұл ертеректе жарияланған дүние еді. Ол кезде Әмірханмен дариға-фәниде қатар жүрген өмір серік дос болатынбыз. Елдің бәрі маған досымның қазасына байланысты көңіл айтады, ол туралы сұрайды…
Мен не айта алам? Әмірхан түнде түсіме кіреді, күні бойы санамның бір түкпірінде өмір сүреді. Бүгін Әмірханның қара жердің қойнына түскеніне қырық күн…

Продолжить чтение

Шейх Амиду КАН. Өмір өткелдері (Француз тілінен аударған Мария Арынова)

ҮШІНШІ ТАРАУ
Жым-жырт тыныштық орнаған бөлмеде молда — ұстаз жалғыз отыр. Шәкірттерінің бәрі ымырт жабыла кешкі тамақтарын тауып келу үшін тағы да қайыр-садақа жинауға кетті. Төбесі кәшек -құшақпен жабылып, әбден түтіннің иісі сіңіп, сарғайып кеткен көлденең тақтайдан, тек қана қарлығаштың пырылдап ұшқан дыбысы естіледі. Молда орнынан жайлап тұра бастады. Ревматизмнен көрерін көрді-ау! Сүйектері сықырлап, буын-буыны қалтырайтынды шығарды. Ол аз болса, бұл орнынан тұрам деп көтерілген кезінде, өзінің қалайша аһлап-уһлеп кеткенін білмей қалады. Осы түріне қарамастан, ол намаз оқуға ыңғайлана бастады. Белгісіз біреу мұның бейшара қалпына іштей күліп тұрғандай көрінгенімен, еш шарасы жоқ. Мазасы болмай тұрған ауыр денесі намаз оқуға шамасын келтіртпей, қарсыласа ма, қалай… «Жоқ, сен ештеңеге қарамастан орныңнан тұрасың да, намаз оқисың. Сенің жаныңа батқан ауыруың да, тартқан азабың да құлшылық етуден сені босата алмайды. Соңғы кездері мұндай көрініс үйреншікті болып, сіңісіп келеді. Молда әл-дәрменінің құри бастағанын сезіп те тұр. Күн өткен сайын денесі ауырлап, жер тартатын болып алды.Тіпті, екі аяғы жүрмек түгілі өзіне бағынудан қалды. Кәрілік деген осылай мойындатады екен-ау…
Ол қайтсе де, өзін-өзі зорлап жүріп көрмекші болып еді, аяғы икемге келмеді. Аяғы аяқ емес, шәкірттері отқа жағатын қу таяқ дерсің; сондай қатты әрі кеуіп кеткен қу ағаштан айнымайды. Сонда да, аяғын ақырын аттап басып еді, суда жүзген үйректей екі жағына теңселді де қалды. Аяғын басқан сайын жанын көзіне көрсетіп, белі сырқырап қоя береді. Бір адым жер басуы мұң болды; белі не жазылмайды, не бүгілмейді. Екі тізесі мен екі білегі сықырласа да, қазірше, әйтеуір, бірдеңеге жарап тұр. Неге екенін, денсаулығы оны осы азапқа салып, қинаса да, көңіл күйіне онша әсер етпеді. Қайта, осы түріне күлкісі келетін сияқты. Мойындағысы келмейді басына түскен кәріліктің қырсығын.

Продолжить чтение

12